OPHTHATHERAPY. TERAPIE W OKULISTYCE

KWARTALNIK SPECJALISTYCZNY

Bożena Romanowska-Dixon, Krzysztof Morawski, Agnieszka Kubicka-Trząska, Justyna Jędrychowska-Jamborska

Okryplazmina w zespole trakcji szklistkowo-plamkowej – doświadczenia własne

Ocriplasmin in vitreomacular traction syndrome – own experience OphthaTherapy 2015; 1(5): 65-70.
STRESZCZENIE

Cel: Celem badania była analiza wpływu okryplazminy na tylne przyleganie ciała szklistego (PVD, posterior vitreous detachment) i ustąpienie zespołu trakcji szklistkowo-plamkowej (VMT, vitreomacular traction syndrome) u pacjentów leczonych w Klinice Okulistyki i Onkologii Okulistycznej Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie. Materiał i metody: Leczeniu poddano 4 oczu 4 pacjentów z zespołem trakcji szklistkowo-plamkowej. Wszystkim pacjentom podano 0,125 mg okryplazminy (0,5 mg/0,2 ml) w postaci iniekcji do komory ciała szklistego. Oceniano czas trwania objawów klinicznych, stopień zaawansowania zmian według International Vitreomacular Traction Study (IVTS) Group, wystąpienie po ww. leczeniu odłączenia tylnego ciała szklistego, ustąpienie trakcji szklistkowo-plamkowej oraz poprawę ostrości wzroku z najlepszą korekcją (BCVA). U każdego pacjenta przed leczeniem i w okresie obserwacji wykonano następujące badania: ocenę ostrości wzroku z najlepszą korekcją, oftalmoskopię pośrednią z użyciem soczewki Volka oraz swept source optycznej koherentnej tomografii (ssOCT). W końcowym badaniu oceniano zmiany anatomiczne w siatkówce centralnej oraz BCVA, które porównywano z wynikami badania wyjściowego. Wyniki: W 2 spośród 4 przypadków (50%) zaobserwowano całkowite tylne odłączenie ciała szklistego z ustąpieniem trakcji szklistkowo-plamkowej. U tych pacjentów odnotowano największą poprawę ostrości wzroku, średnio o 3 rzędy, oraz ustąpienie objawów subiektywnych: mroczka centralnego i metemorfopsji. U 1 pacjentki trakcja szklistkowo-plamkowa uległa zmniejszeniu, ustąpił mroczek centralny i poprawiła się morfologia plamki oraz BCVA o 2 rzędy. U 1 pacjenta (25%) nie zaobserwowano żadnych zmian po ww. leczeniu. U wszystkich pacjentów, u których doszło do odłączenia ciała szklistego, towarzyszyły temu objawy: błyski i intensywne męty trwające 1 dzień. W okresie obserwacji u pacjentów, u których leczenie było skuteczne, stwierdzano obecność płynu podsiatkówkowego, ulegającego wchłonięciu wraz z poprawą BCVA. W żadnym przypadku nie stwierdzono powikłań związanych z leczeniem. Wnioski: Wyniki naszych badań dowodzą, że okryplazmina jest skutecznym i bezpiecznym lekiem stosowanym u pacjentów z zespołem trakcji szklistkowo- -plamkowej oraz może być alternatywnym lekiem zarówno w strategii watch and wait, jak i w leczeniu operacyjnym metodą witrektomii.

ABSTRACT

Ocriplasmin influence on posterior vitreous detachment (PVD) and vitreomacular traction (VMT) at patients treated in Ophthalmology and Ocular Oncology Clinic of University Hospital was evaluated. The paper presents results of the best corrected visual acuity (BCVA), images of swept source optic coherence tomography (OCT) and our experiences related with employment ocriplasmin at 4 patients. Patients were evaluated according to new classification of Vitreomacular Interface (VMI). Material and methods: Four patients (4 eyes with vitreomacular traction) were treated with 0,125 mg ocriplasmin (jetrea 0,5 mg/0,2 ml) intravitreal iniection. Duration of clinical signs of symptoms, the degree of disease severity (according to International Traction Study, IVTS, Group), presence of posterior vitreous detachment and resolution of vitreomacular traction and best corrected visual acuity (BCVA) improvement were evaluated. BCVA, ophthalmoscopy using Volk lens and swept source optical coherent tomography (OCT) were performed in all patients. Results: In 2 eyes (50%) total posterior vitreous detachment and vitreomacular traction was achieved. The BCVA improvement, withdrawn of symptoms, central scotomas and metamorphopsies were observed in patients. It has undergone decrease of vitreomacular traction after treatment at one patient 25%, central scotomas and metamorphopsies. We observe no changes at one patient after employed treatment (25%). The vitreous body detachment events (lasting 1 day vitreous floaters, photopsia, floaters) appeared in all treated patients. Subretinal fluid absorption and BCVA improvement were observed in effective treated patients during follow-up. No one patient had present treatment related complications. Conclusions: Enzymatic vitreolysis with ocriplasmin for vitreomacular traction is effective and safe treatment, which can be alternative management for both strategies: “watch and wait” or vitrectomy.

TERAPIE W OKULISTYCE

POPRZEDNIE NUMERY

reklama